Ik ben een volwassen kind

Toeval of niet? Ik vraag het me soms echt af.
Ik ben Hondaliefhebber, maar dat leid je sowieso al af uit het aantal Hondagerelateerde berichten op mijn blog.
Dat ik eveneens van stripverhalen hou, is tot op vandaag nog niet aan bod gekomen.
Wat ik ooit ‘spek voor de bek van marketeers’ pleegde te noemen, zou ik hier kunnen herhalen.

Het merendeel van de tekenaars die het verhaal van Robbedoes en Kwabbernoot mochten brengen, deden dit op formidabele wijze. Zo bewijst ook Fournier in album nr. 21 van Robbedoes ‘Klontjes voor Doebie’.  Op schitterende wijze schudt hij de Honda S800 uit zijn potlood. Zo moet een stripverhaal zijn: overtuigend in een eigen wereld. Beeldverhalen hebben een ongeëvenaarde dynamiek en realisme, zonder de werkelijk echt te willen nabootsen. Ik kan erin verdrinken en wegdromen. Dat noem ik genialiteit.

Zoals elke zichzelf respecterende autoliefhebber zal beamen, ongeacht het merk of land van herkomst waarvoor deze staat, heeft een auto een karakter. De manier waarop Fournier de Honda S-roadster brengt, stemt volledig overeen met de fantasieën die ik praktiseer bij deze prachtige Honda. Fournier moet een auto- (Honda-) liefhebber zijn.

Het schaalmodel is eveneens prachtig, de prijs ervan ook. Voor gemiddeld 500 EUR zou het mijn Jeeside-rek kunnen sieren.

Man, man, man… ( te lezen als: “Hoe sjiek is dit??”)

Zouden stripverhalen en alle bijhorende verzamelobjecten dan toch voor volwassen kinderen zijn?
Volwassen kinderen? Ik hoor erbij. Hoe dan ook, ik ga het houden op het stripverhaal.
Want daar schittert deze Honda van Fournier toch net iets meer. Schitterend, dus.